26 Temmuz 2016 Salı

Oldu... Çok Güzel Oldu... Ama Bir Şey Değişmedi!

Sınavdan çıkalı çok oluyor biliyorum.  Bir türlü gelemedim buraya. Artık ümidimi de yitirdim bloguma karşı. İstediğim gibi bir blog yapabilmek için çok zaman harcamam gerekiyor ama benim böyle bir vaktim yok. Aslında meşgul değilim fakat yine de bloga zaman ayıramıyorum.
Gelelim sınav sonuçlarıma. Oldu. Cok da güzel oldu. Beklediğimin çok üstünde bir puan aldım. Tıp kazanıyorum. Istanbul, Ankara,İzmir gibi birçok ildeki tıp fakültelerine de girebiliyorum.  Ama tercih etmeyeceğim.  Kendi ilimdeki tıp fakültesine gideceğim.  Eğitimini, binasını gezdim. Hoşuma da gitti. Artık bir tıp fakültesi öğrencisiyim diyebilirim.  Birkaç gün içinde tercih de yapacağız.
 Dönem içinde uykuma hep dikkat ettim. Belirli bir tempoda çalıştım dolayısıyla hiç yorulmadım. Bu tempo arkadaşlarımı, öğretmenlerimi çok endişelendirdi. Kazanamayacağımı, yapamayacağımı düşündüler. Güvenmediler bana. Çok şey yaşadım.  Gerçekten. Ve şimdi yorgunum çünkü geceleri uyumuyor, gündüzleri uyuyorum. Yemek yeme düzenim de alt üst. Kafamın içi de dağınık.  Birçok şeyden vazgeçtim artık. Tıp Fakültesi'ni de bu yüzden tercih ediyorum. Hayatımdan vazgeçtiğim için.  Yaşayamadığım zamanı hastalarıma armağan etmek istiyorum. Kendimde yıllarca depoladığım ve benim hiçbir işime yaramayan umudu onlara vermek istiyorum. Belki onlar daha iyi kullanırlar. Neyse benim depresif sıkıcılığımla boğmayacağım bu yazıyı. Bu kadar. Yeni bir sayfa açılıyor önümde.