Görmemişliğin sınırlarını zorluyorum blogumda. Her yere tıp yazdım resmen haha.
Ama aslında işin gerçek kısmı şu ki; gerçek hayatta tıp okuduğumu bile karşımdaki ısrarla "okuyorsun anladık da, ne okuyorsun?" Demediği sürece söylemiyorum. Çünkü ben bu bölümü hava atmak, para kazanmak, saygı görmek amacıyla yazmadım.
Blogumda neden böyleyim peki? Çünkü dikkat çekiyor. Tıp okumak, doktor olmak insanların gözünde inanılmaz, olağanüstü bir şey hatta.
Arkadaşlar cidden, öyle bir ilgi görüyorum ki resmen ünlü gibi. Yakında imzalı resmimi isteyecekler diye korkuyorum. (Ki başıma benzeri geldi, bi kadın elimi tutup kardeşim yaşındaki çocuğa sürttü, benim gibi olsun diye)
Yine de beklediğim bu değil. Yani ben eskisi gibiyim ama ismimin başına "doktor" ünvanı geleceği için insanlar epey değişti bana karşı. Eskiden de Fen Liseli olduğum için ilgi görürdüm ama bu bambaşka bir şey. Benim çevremdeki herkes doktorları bu kadar sevip, saygı duyarken internette bu kötü yorumları kimler yazıyor anlamıyorum.
Ben ileride doktor olacağım. Ama ondan önce insanım. Ve her gün daha iyi bir insan olmak için çalışıyorum. Gelecekteki kendime söz veriyorum, mesleğimi şerefiyle yerine getirecek ve her gün elimden gelenin en iyisini yapacağım. Hastanın psikolojisini anlamaya çalışacak ve durumları kişiselleştirmeyeceğim. Önceliğim insan hayatı olacak. Mesleğimi yalnızca hastanede kullanacağım. Beyaz önlüğü çıkardığımda kendi hayatımı yaşayacak ve ne olursa olsun kendimden ödün vermeyeceğim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder